شود واگر در أثناء ملتفت شد لكن نيتش فاسد بوده به اين معنى كه بر وجه تشريع نيت به اين وجه نموده باز باطل است واگر بر وجهي بوده كه نيتش فاسد نشده برگردد واتيان كند بر وجهي كه ترتيب به عمل أيد صحيح است وفرقى نيست در وجوب ترتيب ما بين وضوء ترتيبي وارتماسى ( يازدهم ) موالات است يعنى اين كه در حين شروع در عضو لاحق رطوبت در تمام أعضاء سابقه خشك نشده باشد پس هر گاه پيش از شروع در عضو لاحق تمام أعضاء پيش خشك شده باشد باطل است بلكه هر گاه خشك بشود خصوص عضوى كه تازه از آن فارغ شده ومىخواهد عضو بعد از آن را بشويد أحوط استيناف است واگر چه رطوبت در اعضاى سابق بر آن عضو يافت شود ومخفى نماند كه اعتبار اين شرط كه خشك نشدن باشد در صورتي است كه به جهت طول زمان وفاصله بين أعضاء باشد واما اگر پى در پى افعال وضو را بجا آورد وبا اين حال أعضاء هم خشك شد به جهت شدت حرارت بدن يا حرارت هوا يا باد وأمثال اينها وضو باطل نيست پس در حقيقت يكى از دو چيز شرط است يا باقي بودن رطوبت وضو در أعضاء سابقه به هر جهت كه باشد يا موالات عرفى يعنى عدم فصل زماني وپى در پى شستن أعضاء هر چند أعضاء تماما خشك شده باشد يا خشكانيده باشد وبعضي از علما موالات بمعنى ثاني را واجب تعبدي دانسته اند واگر چه باطل نمىشود وضو به ترك آن هر گاه موالات بمعنى أول كه عدم جفاف باشد محقق باشد وبدان كه واجب نيست بودن رطوبت در تمام اجزاء يك عضو بلكه اگر قدرى از آن خشك نشده باشد كفايت مىكند ( مسألة 24 ) هر گاه شخص وضو گرفت وشروع به نماز كرد در بين نماز ملتفت شد كه مسح سر يا پا يا تمام انها را فراموش كرده نماز أو باطل است ووضو نيز باطل است اگر رطوبت در أعضاء وضويش باقي نباشد والا از رطوبت انها بگيرد ومسح كند ونماز را از سر گيرد ( مسألة 25 ) بعد از شستن دست چپ يا در حين شستن آن شخص چند قدم برود وبعد از آن مسح كند ضرر ندارد ( وهم چنين اگر قدرى معطل شود به جهت كندن كفش يا جوراب ونحو آن ) وجايز است وضو گرفتن در حال راه رفتن ( مسألة 26 ) هر گاه شخص ترك كند موالات را نسيانا باطل است وضوء أو با فرض اين كه موالات عرفى به عمل نيامده باشد وهم چنين است هر گاه اعتقاد كند جفاف را بعد خلاف آن معلوم شود ( مسألة 27 ) هر گاه در حين شروع بدست راست صورت خشك شد لكن باقي است رطوبت در آنچه از ريش تجاوز كرده است از حد وجه در كفايت آن